Obiekty Zbiorowej Ochrony (OZO) – to obiekty wykorzystywane w celu ochrony ludności przed zagrożeniami powstałymi w wyniku klęsk żywiołowych, zdarzeń o charakterze terrorystycznym lub działań wojennych.
Budowle Ochronne to schrony i ukrycia. Obiekt budowlany lub jego część uznaje się za budowlę ochronną w drodze decyzji administracyjnej właściwego organu ochrony ludności (wójta, burmistrza, prezydenta miasta, starostę, wojewodę). Decyzja o uznaniu za budowlę ochronną może dotyczyć również planowanego obiektu budowlanego. Szczegółowe wymagania techniczne określają: Dz.U. 2025 poz. 235, Dz.U. 2025 poz 1548.
Schrony – to obiekty albo części obiektów budowlanych o konstrukcji zamkniętej i hermetycznej, wyposażone w urządzenia filtrowentylacyjne lub pochłaniacze regeneracyjne. Kategorie odporności: S-0, S-1, S-2, S-3.
Ukrycia – to obiekty albo części obiektów budowlanych o konstrukcji niehermetycznej. Kategorie odporności: U-1, U-2, U-3.
Miejsca Doraźnego Schronienia (MDS) – to obiekty budowlane przystosowane do tymczasowego ukrycia ludzi. MDS wyposaża się w rozwiązania zapewniające ochronę przebywających w nim osób przed bezpośrednim ostrzałem broni małokalibrowej, działaniem odłamków amunicji oraz oderwanych elementów drzwi lub bram prowadzących do MDS, w przypadku ich mechanicznego uszkodzenia i wpadnięcia do wnętrza MDS na skutek wybuchu. Od 1 stycznia 2026 r. na uczestników procesu budowlanego, nałożono nowe obowiązki przy projektowaniu obiektów: „Kondygnacje podziemne w budynkach użyteczności publicznej lub budynkach mieszkalnych wielorodzinnych oraz garaże podziemne, jeśli nie przewidziano w nich budowli ochronnej, projektuje się i wykonuje w sposób umożliwiający zorganizowanie w nich miejsc doraźnego schronienia” (Dz.U. 2024 poz. 1907 art. 94).
Więcej na temat MDS znajdziesz tutaj. Wykaz wszystkich przepisów dotyczących obiektów zbiorowej ochrony znajdziesz tutaj.
